Nivîskar
Vê eyda çûyî gava vegeriyam malê, cem malbata xwe, û dêya min rûnişt wekî her carê gotin li dû gotinê anî, di meseleyên malbat û cîranan re ketê û di meseleyên civakî re derket, peyveke wê li nav qoqê serê min ket û kêliyekê di nav de zîzikî: ji berêv,
Nivîskar
I. Çi bi serê wan çîrokan hat, ên ku demekê em li pey wan sergerdan dibûn? Tê bêjî qey ji berêkê ve ji heyata me kêm dibin û hemû hêdî hêdî dişibin hev. Berhemên van salên dawî nîşan didin ku êdî mirovahî her bi her vedikişe qalikê xwe, li derve
Nivîskar
Fanzîneke din li kurdî zêde bû: fanzîn-aşî. Gava min di storya Whatssapê ya hevalê xwe Ebû Tirî de dît ku li qirtasiyeyê hejmara xwe ya ewil çap kirine, heyecanekê ez girtim. Vejîn Fanzîn hat bîra min ku xwendekarên lîsansa beşa kurdî yên Mardin Artukluyê derdixistin û du hejmaran ez jî
Nivîskar
17ê hezîranê şanoyek li ser dika Şanoya Bajêr a Amedê hebû: Li Dêrê Zargotin. Ev şanoya ku ji aliyê Çetoyê Zêdo ve hatibû derhênan, sê çîrokên ku ji nav kana zargotinê ve nizilî yan jî em bibêjin sê çîrokên bi ser kana zargotinê ve dawerivî bi şêweyekî çîrokbêjiyê bi hev
Nivîskar
Sala 2007an gava min dest bi nivîsînê kir û ev bi xwe kurdî bû, nedihat bîra min ku sal bi sal ez dê ewçend pê ve bême girêdan. Erê, min hest pê dikir ku ne hewesek e didime dû wê lê ne berdewamiyeke rijd jî bû ya min xeyal dikir.
Nivîskar
Metn ava nabe, tê lêkirin. Her wekî malekê, û malek e jixwe. Di avabûnê de bêtevgeriyek heye, di lêkirinê de midaxeleyek, destdanek, texrîbatek hinekî – wê ji ya esil bi dûr dixe û hinekî jî lihevanîn. Herçî avakirin e, ku êdî lêkereke têper e, ne kêmî halê xwe yê têneperiyê ye:
Nivîskar
Dawiya sala 1913an heyeteke îngilîz û rûsan berê xwe dide ser axa Kurdistanê ji bo ku neliheviya ji ber Peymana Qesra Şîrînê ji holê rake û sînorên navbera dewleta Osmanî û Îranê diyar bike. Gilbert Ernest Hubbardê ku li ser kîsê îngilizan tê û sekreteriya vê komîsyona diyarkirina sînoran dike,
Nivîskar
Wêne: Diyarbekir, Murat Bayram Yek ji metnên ewil ên kurmancî ku peyva “futbol”ê (bi awayê “fotbol”ê) tê de derbas dibe, wergeranek e ji Grigory Petrov. Di Welatê Zembeqê Gewr de. Qedrî Can gava ev roman (“wergerandok” gotiye ji bo xwe) sala 1943yan di rojnameya Roja Nû de bi