Nivîskar
Netewe li ser axê û di nav welatan da najîn, ew di zimanan da dijîn. Hemî pêşkevtin û hebûna neteweyan di zimanên wan da ye. Neteweya ko bi zimanê xwe danûstandineka navxweyî li ser têgehiştina xwe ya ji xwe û Cihana xwe neke, neteweyeka ber bi mirinê ye; bi zimanê
Nivîskar
Qedera me Kurdan ew bûye ko parçeyek bîn ji Cihana Sêyê, û parçeyeka bê-talih ji wê Cihanê jî. Vê bê-talihîyê derdekê wesa bi serê me înaye ko êdî em xwe jî nanasîn. Çima ev bi serê me hat û çima em rojhilatî bi giştî û paşî jî em Kurd bi
Nivîskar
Vedigêrrin dema li destpêka sedsala bîstê (1906ê) Ellame Mehmed Iqbalê Lahorî (1877-1938) ji bo xwandina li zanîngeha Kambrîcê Londonê bû, carekê li nîva şevê bi qîrî û hewar ji malê derkevt ser cadeyê û hemî hevsî û cîranên wî jî ji xewê şîyar bûn û ber bi wî ve çûn
Nivîskar
Gelek awayên şaş yên xebitandina zimanî û peyvsazîya kurdî di rojnamevanî û ragehandina kurdî da dihên dîtin. Ev şaşî ne yek û du ne. Behskirina wan arêşeyan karekê pergalmend anko sîstemanî dixwaze, ji ber ko şaşî di gelek astan da hene: astên rênivîsê, rêzimanê, peyvnîgariyê û peyvsaziyê ji astên herî
Nivîskar
Di hindek zimanên zindî yên cîhanê da, ko kurdî yek ji wan e, fail anko subjekt bandorê li kar anko fiilî (verb) nake, carina berkar anko mefûl (objekt) jî li ser verb û fiilan dibe xwedî-bandor. Zimanê Pehlevî, ko mîna babê kurmanciyê ye, jî ergative bûye. Di kurmanciyê da, ergatîvîtîyeka