Nivîskar
Rustemê Zal bi heft lehengan derdikeve rê û ber bi welatê tirkan ve diçe û bi rêberiya Menîjeyê, çala Erjengê dibîne û Bîjenî jê derdixe. Piştre bi heft lehengan êrîşî qesra Efrasiyab dike, artêşa wî dişkîne û bi serfirazî vedigere Îranê. Key Xusrew pêşwaziya wan dike, fermanê dide ku bila
Nivîskar
Digel ku coxrafiyaya destanê, coxrafiyaya kurdan e û gelek motîf, bûyer û kesayetên destanê dişîbin destanên kurdî û navên wekî 'Mehabad'ê di destanê de derbas dibin jî, bi zanîna me heta niha lêkolînek li ser 'Wîs û Ramîn' ji aliyê kurdan ve ne hatiye kirin.
Nivîskar
Digel ku mijara van her sê belgeyan ne edebiyat e jî bi taybet ji bo kurdan û lêkolînên kurdî pir giring in. Zîra ev sê belge, li şikefteke hêrêma Hewramanê ya Kurdistanê hatine dîtin û li derdorên akademîk ên Rojavayî jî wekî “Çermnivîsên Hewraman a Kurdistanê“ (Parchments of Avroman of
Nivîskar
Welhasil, em dikarin bibêjin ku mîrasa çandî ya herêma rojavayê Îranê, yanî çiyayên Zagrosê, ji aliyê gelek lêkolîneran ve (rojavayî an rojhilatî) yan hatiye piştguhkirin yan jî weke çanda rojhilatê Îranê hatiye nişandan. Ji ber vê yekê jî, bi dîtina min, lazim e ku lêkolînên akademik û zanistî yên li
Nivîskar
Împaratoriya Medan ji 678a b.z. heta 549a b.z. berdewam bûye û ji aliyê padişahên Med yên wekî Diyako, Frewertîş, Huwexşetre û Astiyagê hatiye birêvebirin ku wekî yekem împaratoriya Cîhanê tê qebûlkirin. Derveyî nîqaşên li ser rastî an nerastiya “Med”bûna “Kurdan”, ev rastiyek e ku welatê îro Kurd