Li navçeya Sûrê ya Amedê dikaneka taybet bala xelkê bajarî dikşîne. Dikan ji sala 1932an ve wekî Hacî Nusret Baharatçisi xizmetê dide. Xwedîyê dikanê yê niho Ahmet Özyaramış karê kalikê xwe didomîne.
Pîşeya sê nifşan
Ahmet Özyaramış ev pîşe ji bavê xwe girtiye. Kalikê wî dikan radestî bavê wî kiriye. Bavê wî jî dikan radestî wî kiriye. Ev kar di nav malbatê de berdewam dike. Di dikanê de bi sedan cûreyên gîyayan, biharatan û berhemên xwezayî hene. Bêhna gîyayan mirovan dibe serdemên berê. Di dikanê de kulîlkên hişkkirî û gîyayên cida rêzkirî ne.
Çîrokên başbûna nexweşan
Xwedîyê dikanê ji bo gîyayan garantiya çareserîyê nade. Ew dibêje ku şîfa tenê ji Xwedê ye. Lê ew şahidîya başbûna gelek nexweşan dike. Li gora gotina wî, hinek nexweş di xewna xwe de kalikê wî dibînin. Paşê ew nexweş tên vê derê û dermanan dikirin. Özyaramış şahidîya başbûna nexweşên giran jî kiriye. Bijîşkan ji bo hinek nexweşên sirozê gotiye ku ew ê bimirin. Lê ew nexweş bi van gîyayan rabûne ser piyan.
Nexweşîyên zivistanê û êşên hestîyan
Nexweş piranî ji bo grîbê û êşa hestîyan tên vê derê. Di guherîna demsalan de eleqeya xelkî zêdetir dibe. Di dikanê de hejmara gîyayan nayê zanîn. Karsaz piranî gîyayan ji bo nexweşîya şekirî û tansiyonê amade dike. Di dema baranê de êşa hestîyan zêdetir dibe. Ji ber vê yekê mirov berhemên xwezayî hildibijêrin.
Gîyayên çiyayên Amedê
Gelek gîyayên di dikanê de ji gundên Amedê tên. Welatî van gîyayan ji xwezayê berhev dikin. Ew gîyayan tînin vê derê. Kulîlka şilêrê û gulsora beybûnê di serî de ne. Kulîlka şilêrê ji bo astengên bêhnstendinê û bronşîtê pir baş e. Lê pir ticar xelk qîmeta van gîyayan nizane.
Alîkarîya ji bo nexweşên penceşêrê
Özyaramış ji bo nexweşên penceşêrê jî dermanên xwezayî amade dike. Ew dermanan mîna bav û kalê xwe çênake. Lê ew li gora zanîna ji wan mayî dixebite. Armanca wî tenê alîkarîya mirovan e. Ev kar ji bo malbatê ne tenê bazirganî ye. Ew dixwazin ji bo xelkê xwe karê xêrê bikin.
