Mektûba Guhdar G.: Zift Tarî

Sibe-zû ye, seat 5 e, 5ê derbas dike, bi xewneke ne baş ji xew şiyar bûme. Xewna ne baş; li ber çiyayekî sekinîme, li dora min agir, agir ji avê bûye agir. 

Bi gupegupa dilê xwe radibim dest û çavên xwe dişom. Derbasî mitbaxê dibim, ji bo avê deynim ser û qehweyeke zift vexwim. 

Dîya min ji qehweya min ra dibêje zift e, dibêje, bêşekir û bêşîr wekî jehr e. Lê ez ji jehra xwe, ji qehweya xwe zift, zehf zêde hez dikim. Dibêjim qey wekî jîyana min e zifta min, jîyaneke tarî û bêhêvî. 

Êdî deng tên, jixwe çivîk dîsa berî min şiyar in, dengê erebeyên çopê, dengê zarokên diçin mektebê tevî dengê çivîkan dibin. Bi wan dengan wek ku gupegupa dilê min disekine, wek ku nabihîsim êdî dilê xwe.