Eynika Derbend
Awirên tûj. Peyvên tûj. Hestên tûj. Tu xwe wisa pênase dikî gelo? Tu xwe ji bilî dilê xwedibînî? Tu kî
Nivîs bi min tiştekî ecêb e, helbet ji kaxiz û hibr û xetan zêdetir tişt e, lê dema tênxwendin, helbet
Dîsa jî ku însan her tim mîna kulîlka li ber bayê har nazik e, arezûya hebûnê ye ku wê kulîlkê
Dîtin bi xwe zehf balkêş e û nihêrîn jî tiştekî wisa ye ku her şexsiyet bi wê yekane ye. Wekî
Rewşa nivîsevaniya kurdî û daynamîkên wê xasî wan serdeman e ku tê ra derbas bûye. Dîroka nivîs û edebiyata kurdî
Şi'ira Berken Bereh, xwe digihîne kana xwe ya xas û îmajên gerdûnî, yê ku wana ji bera zimanê
Çaxa ku roman îcad bû êdî her miletî dikaribû pirtûkên xwe yên pîroz binivîse, heta ruhekî pîroz pifî raboriyê bike,
Ahmedê Mîrazî heta sala 1937an li Tiblîsê bi karên kulturayê, perwerdeyê û sazkirina kom û dersdariyê ra dixebite. Wekî serkarekî
Sînemaya hunerî di pêwendiyeke zeman û kulturê da, tevî ve-xwendinên tragedyayên yûnan, li gel hunerên din jî rehên wan
Bêhn, wî zemanî ne tenê para tîne, wî mekanî wekî ku pifî balonekî bikî dîsa tijî dike. Wexta em behsa
Bêguman şi'ir wekî şiklekî afirînê, der barê mirinê bi xwe da ye tevî ku perestişa wê ber bi
Lê meseleya qaçaxên ku li devera xwe nîzameke din digerandin tûşî pêlvedana serdema modern a teknîka rê û trênê û
bo Melîhayê... Navek û hikayetek bû Anar Gul. Hê ji zartiyê heta van demên axiriyê jî. Çendîn caran min ji
Tu eposteya xwe binivîsî em ê ji te re bûltenan belaşî bişînin...