Nivîskar
Ji bo zimanek nemire şertê sereke ev e ku divê îradeyên siyasî çerxa xwe bi wî zimanî bigerînin. Û kesên ku li ser dişixulin jî divê qeydeyên wî zimanî zelal bikin. Bi sernavê “Ben, Kürtçe Düşünürüm, Türkçe ve Arapça Yazıyorum” rîsaleyeka Bedîuzzeman Seîdê Kurdî heye. Ji nivîsên wî yên dewra
Nivîskar
Di xebata standardkirinê de eger mentiq û metoda standardkirinê bi xwe standard nebin û îzeheta qeydeyan di nav sîstema zimên de bi zelalî neyê kirin, dê zimanê me yê nivîskî ji teşqeleyê safî nebe û zaravayên me jî ji hev bêne dûrkirin. *** Di zaravayên me de forma peyvan û qeydeyên
Nivîskar
Ji kurdên me gelek kes dikarin bi hêsanî terka kurdbûna xwe bikin û bi rehetî întîsabê miletekî din bikin. Gelo ji ber ku bingeha kurdbûnê zeîf e lewma wisa dibe yan di me kurdan de xîret û xirûra mîlî zeîf e? Divê em ji xwe bipirsin… *** Roportejek ku Kawa Emînî
Nivîskar
Di Kurdîya nivîskî de divê eslê peyvê esas be. Mesela, di peyva “çiya” de dengê berîya ‘y’yê jixwe ‘i’ ye. Lê dema ku navê “Xanî” îzafe bigire û herfa ‘y’ bikeve ber ‘î’yê, divê eslê peyvê xira nebe û ‘î’ nebe ‘i’. *** Celadet Alî Bedirxanî di xebata xwe
Nivîskar
Ji kevintrîn metna me sabît e ku di Zazakî de navê zimanan bi paşbenda “-î”yê çêdibe. Ehmedê Xasî gotiye “Kirdî”, gotiye “Erebî”, negotiye “Kirdkî”, negotiye “Erebkî”. *** Di Zazakîya me de navê zimanan eynî wekî zaravayên me yên din bi paşbenda “-î”yê çêdibin. Lêbelê li van salên dawîn, li
Nivîskar
Xwendina metnên xirab jixwe ezab e, lê metnên baş jî hesûd in; metneka baş ji bo ku derîyê manaya xwe veke û zewqê bide xwendevanên xwe, eleqeyeka bêqisûr dixwaze, xwendevan divê bi enerjîyeka tam konsantreyê wê bin. Lewre xwendin, bi qasî ku nayê texmînkirin performanseka giran û cidî ye. *** Li
Nivîskar
Ehwalê miletê ku xebera wî ji tarîxê tune be eynî wekî ehwalê gayê ku derdikeve arenayê ye. Çawa ku li hemberî matadorî qedera gayî tim şikestin e, qedera miletê ji zanîna tarîxê bêpar jî tim şikestin e; şikest li dû şikestê… *** Peyva “tarîx”ê ji Erebî ketiye zimanê me lê
Nivîskar
Bi mermer û keviran, bi çîmento û mozaîqê çêkirina serê mezelan dînî nîne, însanan ji xwe re kirine edet. Lêbelê ev edet erdê ku însanên zindî û heywanat dê xwarina xwe jê hasil bikin zîha dike. *** Ev dinyaya ku em însan û candarên din li ser dijîn tevîhev 510 milyon
Nivîskar
Xwendin, perwerde, teshîl û enerjîya ciwanîyê gelek muhîm in, lê dîsa jî bi qasî tecrubeyê nînin. Eger meriv bizane bigire, tecrube mezintir e ji zanînê. Lê eger meriv nizanibe bigire, jixwe dar tê darqewan diçe! *** Peyva “tecrube”yê ji Erebî ketiye zimanê me, ji koka “crb” tê, lê muhtemelen ji
Nivîskar
Îdyom alîkarî dikin ku meseleyekî dirêj gelek bi kurtî, bi cumleyekê îfade bibe. Di eynî demê de îdyom xemil û nexşê zimên in; dewlemendî, bedewî û xweşikîya zimên nîşan didin. *** Di xeberdanê de jî di nivîsînê de jî fesîh û zelal, bi awayê ku rast fêm bibe telafuzkirin û nivîsîna
Nivîskar
Mezinbûna bajarê Diyarbekirê ji ber îhtîyacê nebû, ji ber polîtîkayên rantê bû. Netîce, hem erazîyên ku têde çandinî dibû hatin qetilkirin, hem jî avahîyên ku di çêkirina wan de xeta hebû nehatin nuhkirin. *** Erdlerza roja 6ê Sibata 2023yan ku merkeza wê Meraş bû, tesîreka mezin li ser bajarê Diyarbekirê kir.
Nivîskar
Mentiq yek e: Îradeyê bişkîne, bêşexsîyet bike û bi xwe ve girêbide. Ji bo vê amancê perwerde, kiryar û reftar çendî westayane û taybet bin, dozaja perwerdeyê çiqas bilind be, mîzac û karakterê muxataban jî ewçend ji hundir ve diguhere û di wan de ruhê bendetiyê ji kûr ve çêdibe.