Nivîskar
Di salên 1980yan de dewleta tirkan careke din li me hat xezebê. Çi li hundir û çi li derve wek milet me bi hev re gelek salên xerab derbas kirin. Û wer xuya bû ku bi gotina hevalê min Hesenê Homê, me yê hê gelek ecêb bidîtina. Piştî salên hefsê
Hilbijartîyên Edîtoran
Li rojavayê Dêrikê, li binya zinarên pişt Heramya, bi navê Fitinê gundek heye. Ev gund, gundê Mala Ela ye.. Gundê rehmetiyê Hecî Evdirehmanê Qadê Ela. Di salên 1970yan de Fitin li devera Dêrikê ji bo me, (PDKT û KUK) navendek bi qîmet bû û wek keleyek rizgarkirî bû. Di wan
Hilbijartîyên Edîtoran
‘‘Barê me welat bû, rêça me dûr bû’’ û carna hêdî carna zû em her diçûn. Fikrên me zelal bûn, me digot welatê me bindest e, em ê bixwînin, bipeyivin, miletê xwe şiyar bikin û welatê xwe azad bikin. Lê dê û bavên me, dapîr û bapîrên me ji vê
Nivîskar
Wextê Ezîz Axa pişta nigê xwe dixurand tilîkên wî bala min kişandin, hela hela! Tilîkên nigê wî şeş heb bûn. Min li nigê din nêrî ew jî şeş bûn. Çawa dibû? Min got gelo dibe ku li ber çavên min rewrewk çêbûbe! Lê na, min çend cara jimartin eynî derketin!
Nivîskar
Rokê serê sibeyê em giş di dersa ewil de bûn me hew dît bi cemseyan esker kişyan ber mektebê. Yuzbaşiyekî bi qamçî li ser serê wan bû. Bû reperepa wan û ketin hundir. Odeya mudûr û ya mamosteyan jî tev ketin temama pol û odeyan. Nasnameyên me berhev kirin, li
Nivîskar
Derketim ber derî min li qorîdorê, li çayxaneyê nerî, ne lê bû! Min baz da devê pasajê, tunebû, min li ser cadeyê li wê hêlê vê hêlê nerî, min nedît! Çawa hatina wî min nedîtibû çûyina wî jî weha min nedîtibû! Wek heyva ewr bi ser keve hema xuya bûbû
Nivîskar
Çawîşê qereqolê hat, ji şofêr re got, ‘‘Wek sed metreyî wê de, çima tu hebekî sekinî?’’ Şofêr got, ‘‘Naxêr, ez nesekinîm, ji ber kontrolê min sureta makînê kêm kir!’’ Çawîş got, ‘‘Ez derewan dikim?’’ Şofêr got, ‘‘Estexfûrela efendim, ez tiştekî weha nabêm!’’ Min got, ‘‘Xêr e çawîş, hûn ewqas me
Nivîskar
Rojekê di rojnameya Tercumanê de min xeberek biçûk dît, bi qasî qutîkek niftikê cî dabûnê. Digot: ‘‘Li Diyarbekirê terorîstekî bi navê Bube Eser li qereqolê, ji qata çaran xwe avêtiye û xwestiye întixar bike, lê nemiriye û polîsên me yên qehreman ew zevt kirine!’’ Min got qey hineka dest xistin
Nivîskar
Di wî zemanê derbeyê de (1980), li hefsa Diyarbekirê ya 5 Nolûyê gardiyan esker bûn. Tenê vazîfeyek wan gardiyanan hebû ku ew jî divê her roj li hefsiyan bidana. Gardiyanên esker di lêxistinê de bi hev du re diketin qayîşê û her yek ji wan navek bi dû xwe xistibûn.
Nivîskar
Li nava çarsûyê rastî hevalê xwe yê zaroktiyê tê yê ku lê dabû. İrfan hema wî çer dibîne hemêz dike û bi şermînî ‘uzra xwe jê dixwaze. Hevalê wî ji xwe zû de ye ku ew mersele ji bîr kiriye, lê dîsa jî lêborîna hevalê wî dilê wî xweş dike.
Nivîskar
Li ber rabûnê Adil Bazencir xwest ji xwe re çend kitêban bistîne. Got: “Gelo li ser dîroka hunera Kurdan çi çavkanî di destê we de hene?” Min got: “Kekê Adil, li cem me tiştekî weha tune, lê hûn bixwazin di destê me de li ser dîroka şerên Kurda pir çavkanî
Nivîskar
Di hişê jinikê de Musa û di hişê Musa de hevalê wî yê cîranê wî heye, dibê ez hevalê xwe jî bibînim, ka hela bê li Qezayê çi heye çi tune ye û ez ê dû re herim malê. Jinik lê dinêre Musa ji malê derbas dibe û dike dagere