Nivîskar
Fexrîya Adsay li ser nivîsa min a Firat Cewerî, Heqîqeta Romanê û Ekola Swêdê nivîseke balkêş nivisîye. Herwiha çend pirsên watedar û çend tespitên hêjayê nîqaşê kirine. Bi ya min rexne sîya edebîyatê ye, wekî tê zanîn sî carna dicemidîne, carna jî hênik dike. Rexneya edebîyata me dicemidîne, tenê dicemidîne,
English
By Firat Aydinkaya April 13, 2025 Spivak once said that when my mother's aunt committed suicide, she was 17 years old. She was a member of an anti-imperialist group and fought against colonization. She didn't want to kill anyone, so she killed herself. But before taking
Nûçe
Spîvak digot, gava xaltîya dîya min întixar kir 17 salî bû. Endamê komeke antî-emperyalîst bû û li dijî dagirkerîyê micadele dikir. Ne dixwest kesî bikuje, loma xwe kuşt. Feqet berî ku xwe bikuje çar rojan, li benda tiştekî sekinîbû, dixwest regl bibe paşê xwe bikuje. Ger hîn regl nebûya xwe
Hilbijartîyên Edîtoran
Ger xwendina kitêbekê derîyekî veke, xwendina çend kitêban çend derîyan bi hev re vedikin. Vê dawîyê kitêba Hesenê Metê Labîrenta Cinan [1], kitêba Marquez Aşk ve Öbür Cinler [2] û kitêba Cheikh Hamidou Kane Mahrem Macera [3] bi hev re dixwînim. Her sê kitêb jî behsa taybetmendî û nexweşîyên civatên
Hilbijartîyên Edîtoran
“Şiîr ji birîna derkirî re diaxive” dibêje John Berger [1]. Gelo roman ji çi re diaxive? Ger şiîr ji birîna derkirî re biaxive, roman jî ji birîna qaşikgirtî re diaxive. Herwiha gava şiîr diaxive, birîn qaşikê digire, jana wî sar dibe û ditevize. Lê gava roman, bi taybetî jî romana
Edebiyat
“Miheqeq yekî/ê îftîra avetibû stûyê Josef K. herçiqas tiştekî xirab nekiribe jî, gava serê sibê ji nav cihan rabû hate tewqîfkirin”[1]. Bi vê hevoka efsûnî dest pê dike romana Dewa ya Kafka. Ev jî destpêka romana Bextîyar Elî ye: “Di destpêka sala 1979an de, gava Cemşîd xan cara
Hilbijartîyên Edîtoran
Kundera di metneke xwe de dibêje, “roman berhemeke Ewropî ye û milkê Ewropayê ye” [1]. Belê rast e ev tespît, lê kêm e. Gava roman bû roman, ne tenê hebûna Ewropayê, hebûna dagirkerîya Ewropayê jî tevlî romanê bû. Loma roman ne tenê sinet e, di heman demê de amurekî dagirkerîyê