Diyarbakır’da ayakkabı tamircileri, yıpranan ayakkabıları onararak yeniden kullanıma kazandırıyor. Artan ayakkabı fiyatları nedeniyle tamiri tercih eden vatandaşlar bütçelerini korumaya
Li welatekî ewropayê, li dibistanekê, zarokên ji milletên ciyawaz, di dersa cografyayê de ne. Mamosteya wan ji wan dipirse: “Li ser nexşeya dinyayê cihê welatê xwe nîşan bidin.”
Zarok yek bi yek diçin ber nexşeyê û bi kelecanekê li nexşeyê dinêrin û bi tilîyên xwe welatên xwe nîşan didin.
Keçikeka kurd jî, li pey hevalên xwe tê ber nexşeya dinyayê. Li nexşeyê dinêre û qederekê disekine. Piştre piçekî din nêzî nexşeyê dibe û careka din li her koşeyên nexşeyê dinêre. Paşê bi kefa her du destên xwe rûyê xwe dipêçe, tenê du çavên tijîtirs û vekirî dimînin, ku li nexşeya dinyayê asê mane. Qêrînek jê hildibe, hêstirên çavên wî dibin baran û diniziline ber nexşeyê. Mamosteya wê fêhm dike û tê ber wê da ku wê tesellî bike, destê xwe dide serê wê.
Wisa matmayî li cihê xwe rûdine, bi kesî re xeber nade. Danê êvarê vedigere malê. Li hember dê û bavê xwe disekine û bi girîna kûrekûr gilî û gazindan dike: “Welatê me li ser nexşeya dinyayê tune ye, welatê me li ser nexşeya dinyayê tune ye. Hûn ewqas behsa wê dikin, ka welatê me?!”
Dê û bav, ku bi salan ji bo welatê xwe şer kirine, keça xwe himbêz dikin û didin ber singê xwe.
Bavê wê jê re qala dîroka kurdan û ya dinyayê dike. Cihê welatê xwe di dilê keça xwe de neqş dike û dibêje, “Nexşeya dinyayê şaş e keça min, em ê sererast bikin.”
Prof. Dr. Serdar Şengul, li Kanadayê karîyera xwe ya akademîsyeniyê didomîne. Li Harvard'a Amerîkayê jî wek Profesorê mêvan kar kiribû. Pisporê Teorîya Postkolonyal, Antropolojîya Sîyasal û Antropolojiya Dînî ye.