Nivîskar
21ê Sibatê, di sala 1999a de, ji aliyê UNESCOyê ve wek “Roja Zimanê Dayîkê” hat qebûl kirin. Bi taybetî ji bo me, ji bo milleteke zimanê wî roj bi roj li ber tunebûnê ve diçe, rojek wisa pirr girîng e. Helbet ne tenê rojek, divê em her roj qedr û
Nivîskar
21ê Sibatê, di sala 1999a de, ji aliyê UNESCOyê ve wek “Roja Zimanê Dayîkê” hat qebûl kirin. Bi taybetî ji bo me, ji bo milleteke zimanê wî roj bi roj li ber tunebûnê ve diçe, rojek wisa pirr girîng e. Helbet ne tenê rojek, divê em her roj qedr û
Hilbijartîyên Edîtoran
Wext, têgeheke ewqas girîng û balkêş e ku, gelek caran, ji gelek aliyan ve serê me tevlîhev dike. Bi pirsên giran, hişê me dibetilîne. Wext çi ye? Çawa diherike? Wext tiştekî xwezayî ye yan çêkirî ye? Em di nav kîjan wextê de dijîn? Pîvana wextê çi ye? … Ev pirsên di
Hilbijartîyên Edîtoran
Insan, ji gelek aliyan ve, ji candarên din cuda ye. Ziman wek taybetmendiyeke girîng, vê cudahiyê, rasterast derdixe pêşberî me. Çimkî bo me insanan, ziman, tenê danûstendina fikrî û xeberdanê îfade nake. Ziman, wateyan diafirîne, wateyan li peyvan bar dike û van wateyan bi şiklên cuda bi kar tîne. Insan
Nivîskar
ئوتۆپیا، وهک تێگهههکه یوونانی، وهلات و ژیانێن خهیالی تهمسیل دکه. د ئوتۆپیایان ده، وهکه کو تێگهها ئوتۆپیایێ نیشانی مه دده، “جهێ کو ل سهر دنیایێ تونهیه” دهردکهڤه پێشبهری مه. جهێن کو پهرگالهکه بێقسوور لێ ئاڤا
Hilbijartîyên Edîtoran
Utopya, wek têgeheke Yûnanî, welat û jiyanên xeyalî temsîl dike. Di utopyayan de, weke ku têgeha utopyayê nîşanî me dide, “cihê ku li ser dinyayê tuneye” derdikeve pêşberî me. Cihên ku pergaleke bêqisûr lê ava bûye û cihên ku mirov lê bextewar dibin. Lê cureyekî utopyayê heye ku jiyaneke reş
Hilbijartîyên Edîtoran
Gava em qala rojevê dikin, tim rojeva siyasî tê bîra me. Şert û mercên bi salan e em tê de ne, berê rojeva me, tim dide aliyê siyasetê. Bi hevalên xwe re, em piranî li ser rojeva siyasî xeber didin û li nav nûçeyan em bala xwe bêtir didin nûçeyên
Hilbijartîyên Edîtoran
Bîranîn, wek şopên jiyanê, di avakirina nasname û keseyatiyê de, roleke mezin digre ser milê xwe. Bi tunekirina bîranînan, perçeyek ji nasnameya me kêm dibe, aîdiyeta me sist dibe. Gelek caran jî têkiliya di nav mekan û bîranînan de, bi şiklekî cuda derdikeve pêşberî me. Mekanan ji holê ranakin lê
Nivîskar
Sînemaya Amûdê çima hat şewitandin? Zindana Diyarbekirê çima hat avakirin? Gundê me çima hatin şewitandin? Li Dêrsim, Agirî, Helebçe û Mehabadê em çima hatin kuştin? Û ji aliyê kê ve! Eger em karibin nasnameyeke hevpar li ser van pirsan ava bikin, em ê bibînin ku Şewata Sînema Amûdê, ne tenê
Nivîskar
Mirovên dîn û hunermend, li hemberî norm û qanûnên civakê, bi rastiyên xwe hebûna xwe didomînin û bi rastiyên xwe, xwe îfade dikin. Yanî, li hemberî îktîdarê, wek xwe dimînin. *** Huner, wek qadeke girîng, bi hezaran salan e di jiyana mirovan de cîh digire û di dîroka mirovahiyê de, barekî
Nivîskar
Piştî hişê çêkirî, gelo em ê karibin di hunerê de qala hestên mirovan û qala qabiliyeteke afirîner bikin? Piştî ku hest û afirînerî ji nav berheman derkevin û hemû berhem bi awayekî mekanîk, bi heman şiklî bên hilberandin, em ê çawa hestên xwe îfade bikin û hestên mirovên din hîs
Nivîskar
Hişê zarokên ku bi zimanê “xwe” yê zikmakî berhemên edebiyata zarokan dixwînin, xêncî peyvên nû, hînî têgehên nû jî dibin. Têgeh, wekî amûrên ramanê, sîstema fikr û ramanê di hişê zarokan de bi cîh dike û bi vî awayî zarok dikarin ji aliyê mantiqî ve wekî “xwe” bimînin. Yanî bi