Eynika Derbend

Awirên tûj. Peyvên tûj. Hestên tûj. Tu xwe wisa pênase dikî gelo? Tu xwe ji bilî dilê xwedibînî? Tu kî yî dibêjî carinan? Eynik çi dibêje mesela? Ew eynik te dibîne? Yan tu çawadixwazî wisa tê dîtin tê de? Çavê te yê bi makyaj ê ku her tiştî kamufle dike, li wir çawa xuyadike? Wexta ku li xwe dinêrî, tu jî bi heman kamufleyê li xwe dinêrî, xwe dixapînî yan rastiyate ew e? Na, dibêjî naaa! Tu xwe nas dikî esas, lê bivê nevê, eksa li ber eynikê her çi qas te nîşan bide, ruhekî din e. Tu xwe dibînî, ew te dibîne, tu bi çavê wî ruhî xwe dibînî. Xwedarazandin li wir dest pê dike, tu kî yî? Bersiva wê nabînî. Tu çi yî? Naa! Tu nikarîbersiveke eşkere bidî, lewma tu û eksa li hemberî te ne wekhev in. Hûn wekî hev nafikirin. Tu hînî kûrahiya nêrînên xwe bûyî lê eynika li hemberî te tiştekî din dibêje. Kûrtir, tûjtir jiawirên te. Tu dikevî dudiliyê,