Nivîskar

Eléonore Fourniau: Min bi kurdan re têkiliyeke pir kûr danî

Qesîm Etmanekî 30 Mar 2024

Sala 2010an ez hatim Tirkiyeyê. Lê belê beriya hatina min helbet min kurd nas dikirin. Ev nasîna min ji ber çend sedeman bû; ji ber ku li Fransayê kurd miletekî naskirî ye, hûn dikarin wan li Parîsê, di nav meşên xwepêşandanan de bibînin. Ji ber vê jî min jixwe rewşa kurdan û têkoşîna wan dizanî. Lê helbet min ji wan kes nas nedikir. Min tenê ew wekî miletekî nas dikir. Herwiha xaltîka min derbarê kurdan û elewiyan de doktoraya xwe kiribû. Wê ji min re behsa wan dikir.

***

kişi, şahıs, gökyüzü, dış mekan, giyim içeren bir resim
<p>Açıklama otomatik olarak oluşturuldu"></figure></p>
<!-- /wp:image -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Hunermend û mûzîkjena Fransî Eléonore Fourniau, yekem albûma xwe ya bi kurdî Neynik li ser platformên dijîtal belav kir. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Hunermenda Fransî ji bo ku vê albûmê amade bike çar salan xebitiye. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Albûma mûzîkjen Fourniau 12 stranên kurdî dihewîne û di vê albûmê de wê cih daye gelek stranên gelêrî yên kurdî. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Dema em bala xwe didin naveroka albûmê stranên sê zaravayên kurdî (Kurmancî, Soranî, Zazakî) tê da cih digirin. Guhdarên wê dê bi sê zaraveyên kurdî bikarin stranan guhdar bikin. Stranên hunermendên kurd Seîd Gabarî û Seîd Yûsif jî di vê albûmê de hatine gotin.</p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Herwiha di vê albûmê de, Fourniau bixwe jî bi navê Evînên Veşartî helbestek nivîsîye û bestekariya wê kiriye.</p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Di vê hevpeyvînê de, me bi hunermend û mûzîkjena Fransî Eléonore Fourniau derbarê nasîna wê ya kurdan, salên wê yên xwendekariyê li Stenbolê, wergirtina dersên dengbêjiyê, prosesa hazirkirina albûma Neynikê û li ser gelek babetên dî axivîn. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p><strong>“Li Fransayê kurd miletekî naskirî ye” </strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p><strong>Di destpêkê de dixwazim vê ji te bipirsim; nasîna te bi kurdan û têkiliya te ya bi kultura wan re vedigere kengî?</strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Sala 2010an ez hatim Tirkiyeyê. Lê belê beriya hatina min helbet min kurd nas dikirin. Ev nasîna min ji ber çend sedeman bû; ji ber ku li Fransayê kurd miletekî naskirî ye, hûn dikarin wan li Parîsê, di nav meşên xwepêşandanan de bibînin. Ji ber vê jî min jixwe rewşa kurdan û têkoşîna wan dizanî. Lê helbet min ji wan kes nas nedikir. Min tenê ew wekî miletekî nas dikir. Herwiha xaltîka min derbarê kurdan û elewiyan de doktoraya xwe kiribû. Wê ji min re behsa wan dikir. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Dema ez hatim Tirkiyeyê min dixwest ez mûzîka Anatolyayê bikim. Bi tevî kurdî û tirkî min dixwest. Lê belê mûzîka gel a Tirkî bi min rihettir hat, ji ber ku mamoste û saziyên perwerdehiyê hebûn. Min ji vir dest pê kir. Herwiha sala min a yekem bi hînbûna zimanê tirkî re jî derbas bû. Yanî min qet di destpêkê de bi kurdî mûzîk nekir. Jixwe li gorî rewşa min diviyabû tenê ez salekê bimînim. Lê piştre 6 salên dî jî ez li vir mam. Her sal min dirêj kir û bere berê min ev kar bi awayekî ciddî girt. Di sala xwe ya duyem de, li zanîngeha Stenbolê ya Teknîkê wek xwendekara mêvan çûm konservatuarê. Di beşa min de gelek xwendekarên kurd hebûn. Li wir hevalên min çêbûn û me bi hev re dest bi çêkirina mûzîkê kir. Me komek ava kir bi navê Esman. Heta me strana <em>Lê lê Rihê</em> kêşa û ew gelek hat parve kirin. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p><strong>“Min peyva dengbêj yekem car ji keçikeke Fransî bihîst”</strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p><strong>Piştî tu li Stenbolê bicih dibî, tu bi rêya hunermenda kurd Dengbêj Xalîdeyê perwerdeyê dibînî; gelo çi bû sedem ku te xwest vê perwerdeyê wergirî? Herwiha dixwazim di ber vê pirsê re, vê jî ji te bipirsim; bi nêrîna te di navbera kevneşopiya dengbêjiya kurdî û mûzîka rojavayî de (taybet vebêjên Yewnana Antîk) nêzîkatiyek heye an?</strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Gelek sedem çêbûn ku ez perwerdeyeke wisa bigirim. Bi tesadûfî ez rastî keçikeke Fransî hatim. Wê ji min re got ku ez li vir dersên dengbêjiyê digirim. Min jê re got çi ecêb e ev salek, salek û nîv e li Stenbolê me û vê yekê yekem car ji te dibihîsim, ez matmayî mam. Wê keçikê jî ji Dengbêj Xalîdeyê dersê digirt. Piştre min jî gelek meraq kir; ji ber ku min dixwest ziman û mûzîka Kurdî jî hîn bibim. Min peyva dengbêj yekem car ji keçikeke Fransî bihîst. Piştre min nimreya wê girt û ji Dengbêj Xalîdeyê ders wergirt. </p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p>Bi nêrîna min di warê mûzîkalîyê de gelek cudahî hene. Lê belê di warê civaknasiyê de gelek tiştên dişibin hev jî hene. Di serdema navîn de li Ewropayê Troubadour<strong> </strong>hebûn. Kesên dema ji cihekî diçûn cihekî di rê de mûzîk dijenîn, hebûn. Herwiha xwendina helbestên epîk di gelek kulturên cuda de jî hene. Di vê mijarê de, ez wisa difikirim ku di çarçoveyeke dîrokî û civakî de, di gelek kulturên cihê de hevpariyên dengbêjiyê hene.</p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
<p><strong>“Kurdên Rojhilatê Kurdistanê bûn alîkarên min”</strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:image -->
<figure class=

Li vê derê hat weşandin: Nivîskar, SERNÛÇE, 2023, Amed, deprem, DIYARBEKIR, Eléonore Fourniau, erdhêj, HDP, Kurd, Kurdî, Rojnameger

Nıvîskar

Li Zanîngeha Stenbolê beşa rojnamegeriyê qedanadiye. Xebatên wî yên rojnamegeriyê li İletim, Çandname, The Raising Of Kurds, Botan Times, Kuzey 24, Amida Haber û Rûdawê de belav bûye. Ew aniha li Diyarbekirê dijî û yek ji berpirsên Weşanên DOZê ye.

Nıvîsan bibîne