Mektûba Guhdar G.: Zift Tarî
Sibe-zû ye, seat 5 e, 5ê derbas dike, bi xewneke ne baş ji xew şiyar bûme. Xewna ne baş;
21ê Sibatê, di sala 1999a de, ji aliyê UNESCOyê ve wek “Roja Zimanê Dayîkê” hat qebûl kirin. Bi taybetî ji
li dawet û dîlanê vexwe çaya Seylanê! tasek av û Aspirin namîne êş û birîn! cixara me soro-moro em
Bloger Zinarê Xamo di xatirayên xwe da bi hez û hirmeteke mezin behsa Mehmed Emîn Bozarslan dike. Zinarê Xamo dibêje
Ev nivîsa ku 2023yê hatiye nivîsîn, di roja erdhêj çêbûyî de dîsa hatiye weşandin.... Erê, meriv nikare dereceya erdhêjan biguherîne,
05/02/2026 Şair nivîskar Fatma Savci sala 2012an, wan çaxên piştî koasa li Sûrîyê destpê kir eskerên Sûrî ji
Analîst û birêvebirê Kurdish Studies Centerê (Navenda Xebatên Kurdî) Reha Ruhavioglu li ser hevpeymana Rojava û hikumeta Şamê analîzek nivîsî.
Dîplomatê Sovyetê Semyon Ivanoviç Aralov di xatirayên xwe yên ser Tirkîyê da behsa meseleya Kurdan jî dike. Aralov, ku demên
Fexrîya Adsay li ser nivîsa min a Firat Cewerî, Heqîqeta Romanê û Ekola Swêdê nivîseke balkêş nivisîye. Herwiha çend pirsên
Alî Duran Topuz Birçîbûna Herêmê: Ji Çîrokekê Heta Rastiyê Di çîrokeke Qoçgîrîyê de, dayikek û lawikek bi hev re dipeyivin.
Di salên 1980yan de dewleta tirkan careke din li me hat xezebê. Çi li hundir û çi li derve wek
Mektûba Ferec Koyistanî û Gelabiyê Newrozê “Dinya biçûk e” dibêjin. Lewre divê mirov zêde ecêbmayî jî nemîne ji gelek tiştan.
Newroz ji bo hemû gelên Îranî ayîneke çandî ye ku nîşaneya hatina bihar û rojeke nû ye, lê ji bo
Tu eposteya xwe binivîsî em ê ji te re bûltenan belaşî bişînin...