Nivîskar
Hemû hezên hişyar û hişmend ên civakê, divê ne tenê bi tesbîta rewşê qîma xwe bînin û gazinan bikin, hewce ye çareseriyê jî pêşkêş bikin. Nerazîbûna ji rewşê gavavêtineke giring e lê ya giringtir sepanên ji bo berevajîkirina rewşê ye. Hêzên ji bo çareseriya arîşeyan, gelş û gelemşeyan li pêş
Nivîskar
Sala 2010an ez hatim Tirkiyeyê. Lê belê beriya hatina min helbet min kurd nas dikirin. Ev nasîna min ji ber çend sedeman bû; ji ber ku li Fransayê kurd miletekî naskirî ye, hûn dikarin wan li Parîsê, di nav meşên xwepêşandanan de bibînin. Ji ber vê jî min jixwe rewşa
Nivîskar
Dopamîn di nav gel de wekî hormona bextewariyê tê zanîn. Dopamîna ku ji hîpotalamusa mejiyê tê hilberîn, hestekî bextewariyê dide. Jixwe dopamîn madeyekî kîmyewî ye ku sînyalan ji laşî dişîne mêjî. Dopamîn, bi pergala xelat, motîvasyon û ya balê re rasterast tekîldar e û di tenduristiya derûnî, bertekên hestiyarî û
Nivîskar
Meseleya me ji dûrî cim’atê bûye meseleya nehatina Godot. Di vê çîrokê de hîssîyata me hinekan wekî ya Estragon e, hinek mîna Vladimir in. Hinek mîna Pozzo pozbilind in û nayên ser rêya aşitîyê. Ne ku kor in ku nabînin, naxwazin rêya heq bibînin. Jixwe ji malbata Estragon û
Nivîskar
Ismet ji Elî Îhsan dixwaze ku wî bibe Nûşehirê cem zarokên wî. Piştî salek û pênç mehan Ismet diçe mala xwe. Jinik dibêje mêrê min mirîye derî venake. Ismet tê, dibêje "Uyzar ev ez im, Ismet im". Elî Îhsan dibêje "mêrê te ye, bavê zarokên te ye&
Nivîskar
Hacî Qadirê Koyî, li Stenbolê di bin bandora ceryanên sereke; Osmanîtî û Panîslamîzmê de namîne. Ji Koyê hatiye Stenbolê lê dîsa jî di nava zarokên cemiyetê de cilûbergên xeydok, gazinok û heyirok li xwe nake. Bereksê vê xwe bi vê avzêmê mijûl nake û herwiha ji bo berjewendiyên xwe nakeve
Nivîskar
Tu hatiyî nav tenahiyê, haja te ji te heye? Tu çiqas ji qerebalixiyê ditirsî ewqas jî ji tenahiyê ditirsî. Ji berê ve ev tişt naguhere. Lê tirsa te ya vê carê zêdetir dibe. Ewqas ditirsî ku nikarî rabî ser xwe û vegerî. Tu hatiyî ku? Tu hema li dawiya xwe
Nivîskar
Di serdema îslamî de, heta roja me, yek ji milletên ku kevneşopiya “gosan û gosanî“yê parastiye û domandiye, kurd in. Mebesta me ne ew e ku em bibêjin “gosan û gosanî“ wekî kevneşopiyekê tenê di nav kurdan de hebû an jî maye. Lê dikare bê gotin ku hebûna vê
Nivîskar
Rojîgir di temamiya rojê de xeyala fitareyê dikin. Ji bo fitareyê hêviyeke mezin li rojîgiran peyda dibe. Heya fitarê birçîbûna psîkolojîk û fîzyolojîk digihêje asta herî jor. Hêvî, xeyal, birçîbûna derûnî û fîzyolojîk dibin sedema xwarineke ji hedê xwe zêdetir. Lewma fitare baldarî û kontrolekê dixwaze. Derba ewil, divê xwarin
Nivîskar
Aram Tîgran, ne piştî ji nav me bar kir çû zêrîn bû, hîn gava li jiyanê bû jî di dilê gelê kurd de textê xwe danî, di dîroka muzîka kurdî de cihek ji cihên herî xweş ji xwe re çêkir, nav û dengê xwe jî li vê dinyaya gewrik bi
Nivîskar
Gelo rast e? Dewra epîkan qediyaye? Tam di wan salên ku Cervantes, serpêhatiyên Don Kîşotê la Manchayî yê torin û seyisê wî Sancho Panza dinivîsand, li Kurdistanê, li Kela Dimdimê bi xwînê û wêrekiya ku Cervantes ew ji edebê der dikir û tiranê xwe pê dikir, tovên epîkeke neteweyî dihat
Nivîskar
Gelo mumkin e ku Esat Oktay Yildiran (komûtan û îşkencekarê Zîndana Diyarbekirê) wehşetên li Zîndana Diyarbekirê pêk anîne, bê fikirîn, tenê wekî karekî ji rêzê pêk anîbe? Gelo Esat Oktay Yildiran ne li Zîndana Diyarbekirê, li girtîgehên Aydin* û Bursayê*, di nav mehqûmên tirk de bûya, ji bo wezîfeya xwe